off

Europa

A división ucraína
por / o 20 de Marzo de 2014 at 18:27 / en Europa, Politica internacional

A división ucraína

Ucraína.Galipedia

©Ucraína.Galipedia

Dicía o canciller Otto von Bismarch que o segredo da política era acadar un bo acordo con Rusia. O portazo de Ianukovich ao Acordo de Asociación entre a Unión europea e Ucrania detonou a revolta que rematou coa súa corrupta presidencia (Ucrania é o país de percebido polos seus propios cidadáns coma o máis corrupto de Europa). O Centro Razumkov  de estudos sociolóxicos é nídio neste pormenor: nunha enquisa de 2012 tirou a conclusión de que non hai consenso dentro da sociedade ucraína en termos territoriais nen vontade unánime por integrarse na Unión Aduaneira liderada por Rusia nin na Unión Europea, unha división ao 50%. Unha división interna que pon en perigo a súa continuidade tal e como a coñecemos dende a súa independencia.

Hai un trasfondo cultural e de percepción evidente: mentras  territorialmente Ucraína é un país europeo para o 70% das persoas consultadas, só o 34% resposta que se sinte europea, en termos de pertenza cultural e percurso histórico. Mesmo na Galicia  austríaca o “non” acada o 60%. Nas rexións do sul e do leste o sentimento europeo acada os resultados máis baixos. En Crimea, unha cuarta parte da poboación.

A situación é complexa,un funil que está lonxe de se poder reducir ás arelas imperialistas da Grande Rusia comandada por Putin. En 2011 só 24% cos crimeanos estaban a favor da secesión e anexión a Rusia. Mantese o padrón de división política até o punto de que dende a súa independencia é máis visibel ca nunca no mapa, o territorio Ianukovich e o territorio Timoichenko.

Cómpre ollar para o Leste e para África. Na nosa modernidade o territorio, que daba forza ao Estado no s.XIX e XX, esfaragulla cara atrás, na Idade Media, onde o territorio podía estar suxeito a moitos poderes territoriais (igrexas, feudos, reinos,etc). 

 

 

Crimea vota anexionarse  a Rusia
por / o 17 de Marzo de 2014 at 08:36 / en Europa, Politica internacional

Crimea vota anexionarse a Rusia

Crimea pedirá hoxe a anexión  a Rusia  logo de ter gañado o si  co 96,6% dos votos na consulta celebrada onte. O Parlamento de Simferopol anunciou  que cursará hoxe a petición formal a Putin para a reunificarse con Rusia. Seguir lendo ›

Que vén o lobo! Prohibido pensar, trampa para parvos 1
por / o 14 de Marzo de 2014 at 18:24 / en Eleccións Europeas, Política

Que vén o lobo! Prohibido pensar, trampa para parvos

A voceira do PPdeG, Paula Prado, vén de afirmar  que “coa súa decisión de aliarse con Bildu, o BNG está pedindo aos galegos lexitimar 50 anos de terrorismo en España” e dí “entender” as dificultades do Bloque para condenar o terrorismo. Esta señora  irá lonxe: ou é parva ou sabe moi ben o que dí. Deste xeito,  por voz da deputada Prado, o PP teima en convertirse en policía do pensamento, sen rubor en agochar a súa impotencia, sen dubidar ao formular o temible mantra: terrorismo. Paula Prado non dubida, efectivamente; non debeu dubidar cando  afirmou «Los regalos que hace Vendex tú ya los sabes. Sin hacer nada hace un regalo de la hostia»; non debeu dubidar cando agradecida lle dixo ao responsable de Aquagest en Santiago “que el tema ese ya está arreglado, y que muchas gracias”.Non debeu dubidar, mais debeu facelo, parécenos.

Mentres o presidente da Xunta lexitima unha resposta represiva aos mariñeiros do cerco, a súa portavoz criminaliza o que é incómodo para o seu goberno. No caso de Prado,  para amosar  tamén iniciativa persoal fronte “as pequenas historias  da Pokémon”. Acontece que fronte a volatilidade informativa e a falta de máis información, a imprensa hexemónica – tan pouco dada a retractarse- acaba por ter  as mesmas posicións do poder- das que non refugará, e menos de cara ás eleccións europeas- cando é sabido que é falso agás a tinta de lula. Que doado sería contaminarnos da paifocada e espetarlle á xente que votando PP lexitima 60 de franquismo. A banalización non ten cancelas. Porén, abonda nomear o ADN basco para que todo se torne sospeitoso. Pouco ou nada importan os tribunais nen as razóns cando  se trata de  eliminar o matíz e o límite. Compórtanse como telepredicadores fundamentalistas. Daí a dilixencia coa que recorren á “lexitimación do terrorismo” xustificado polo perfil ideolóxico, noutras palabras, criminalizando o pensamento.

O presidente da Xunta afirmou hai pouco que iso de ir con Bildu non vai con él, mas o seu PP teima na aldraxe ás víctimas do 36 e non dubida en utilizar o tema do terrorismo para enlear a política galega, tan necesitada de compromiso co país e non coa austeridade que non funciona nen pode funcionar

Quen así se dirixe dende responsabilidades institucionais  adoita tirar do populismo como argumento perante a incapacidade para argumentar con razóns políticas todo aquilo que o incomoda.Por tanto,mais alá das sensibilidades políticas,non se pode obviar que o partido legal Bildu ainda onte impulsaba dende as Xuntas Xerais de Guipúscoa o reconecemento de dúas vítimas da ETA, dende o respeito e a claridade e sen peneiras. O  xiro a esquerda e ao soberanismo  cuestiona o institucionalismo xenófobo, centralista e neoliberal que representa o PP baixo o mito da emprendedoría como única substancia do homo aeconomicus  e o intransixente dereito natural de Rouco como todo alvo moral. O que se traduce e se mostra  na práctica, á vista do entramado clientelar e dos casos de corrupción dos dous partidos hexemónicos, como leira para facer ricos aos meus amigos e desviar o diñeiro público para comprar  sete xogos de louza de Lladró e  pagar as vacacións de mi señora nas illas Mauricio.

Quen así se dirixe dende responsabilidades institucionais  adoita tirar do populismo como argumento perante a incapacidade para argumentar con razóns políticas todo aquilo que o incomoda

Ao PP interésalle a indiferencia da cidadanía. Para pagar corruptos. Por iso fomenta a mixtificación onde todos os gatos son pardos, sen límites nen tañeiras. E gardádevos de insultar a bandeira española ou a monarquía, para iso están os tribunais e o máis inconstitucional de todos, o Tribunal Constitucional. Ideoloxía do “que hay de lo mio” e do ” ti vai facendo” fomentadores do individualismo que vai tornando os medios en fins. Trátase de cronificar a desconfianza e o medo. Mas van ficando sen desculpas: a xente está sen traballo,con salários mínimos ou en plena precariedade.

INDIGNIDADE. Dende que o PP recuperou no 11-M o discurso da socialización do medo, agora utiliza a Bildu do mesmo xeito que  se compromete  cunha boa morea de causas inmundas, o que debería dar que pensar, mesmo a un filósofo. O presidente da Xunta afirmou hai pouco que iso de ir con Bildu non vai con él, mas o seu PP teima na aldraxe ás víctimas do 36, na política migratoria que acabamos de ver en Ceuta, e non dubida en utilizar o tema do terrorismo para enlear a política galega, tan necesitada de compromiso co país e non coa austeridade que non funciona nen pode funcionar. Para reducir as desigualdades,millorar a relación entre a xente,ampliar os servizos públicos…e non aproveitarse dunha boa crise para facernos recuar, perdendo competencias de noso e destruir os nosos sectores productivos condeando a varias xeracións ao de sempre, a ser sacrificada. Si, non mo lembredes, todos son iguais, o BNG ten cornos e máis rabo e bota xofre pola boca. Mas iso xa o sabiamos. O descaro acontece de todos o xeitos. O terrorismo tórnase a miúdo a palabra guindada á intelixencia cando se quere fostregar ao adversario sen evidencias. O fascismo resposta a esa lóxica. E que podemos facer nós, convidar a pensar e a debatir sen medo. Ainda que sexa o que dura un artigo do Ollaparo.

YouTube Preview Image

Nós-UP descarta participar nas eleccións europeas
por / o 13 de Marzo de 2014 at 17:47 / en Eleccións Europeas, Europa

Nós-UP descarta participar nas eleccións europeas

Nós-UP descarta participar nas eleccións europeas ao “non ser posíbel articular a candidatura que Galiza precisa”. Segundo vén de comunicar no seu web,  NÓS-Unidade Popular levaba meses “a tentar contribuir para articulaçom de umha candidatura soberanista e rupturista galega frente a Espanha e a UE”. Porén, estas eleicións  interessavan a NÓS-Unidade Popular na medida que podesen ser úteis para o avanzo das posicións unitárias e rupturistas na Galiza, contra España e a Uniom Europeia do euro e do grande capital, concluiendo que o proceso no serviu para ese obxetivo.

O BNG irá con Bildu  ás eleccións europeas
por / o 13 de Marzo de 2014 at 17:15 / en Europa

O BNG irá con Bildu ás eleccións europeas

Ollaparo_miranda

Ana Miranda, europarlamentaria do BNG

A Executiva Nacional do Bloque  vén de confirmarlle á militancia a súa intención de “seguir adiante coa folla de ruta marcada polas propias bases da organización” e manter a coalición coa esquerda abertzale. Todo alia que o pasado luns o seu voceiro nacional, Xavier Vence, recoñecera a necesidade de “reconsiderar a decisión” e incluso a de volver intentar un pacto con ERC tras a postura da CUP, que optou por non concorrer aos comicios e rexeitou así formar parte da pretendida coalición do nacionalismo de esquerdas das tres nacións históricas do Estado.

Na consulta á militancia,  máis do 80% votou a prol de coaligarse a Bildu e a CUP, unha porcentaxe mesmo maior á que se dera no debate do Consello Nacional. Sobre un 8% optou por buscar un acordo con ERC, mentres que pouco máis do 5% insistiu en procurar unha candidatura unitaria e única galega.

O BNG, que entende a decisión da CUP e que ERC teña priorizado unha candidatura de unidade catalana  para darlle pulo ao proceso soberanista,   “desenvolverá a súa propia campaña, co seu programa específico en función exclusiva dos intereses de Galiza”

A CUP non se presentará ás eleccións  europeas
por / o 9 de Marzo de 2014 at 20:04 / en Estado español, Europa

A CUP non se presentará ás eleccións europeas

Co feito de non apresentarse ás eleicións do  25-N pretende “denunciar  este sistema opaco e antidemocrático”.Vén de decidilo o seu consello político este domingo en Cervera. Segundo informou o xornal ARA, a CUP consideraque a Unión Europea é “un espazo antidemocrático que impón a privatización dos servizos públicos,a ditadura da débeda e a preservación dos intereses do capital e dos estados.” Unha das opcións que estaban no ar até este domingo era a de presentarse dentro dunha candidatura europea co BNG e a esquerra abertzale.

O Parlamento de Crimea aproba a incorporación a Rusia
por / o 6 de Marzo de 2014 at 13:10 / en Europa, Politica internacional

O Parlamento de Crimea aproba a incorporación a Rusia

Ollaparo_CrimeaInforma EFE que a decisión tomouse só un intre despois  que goberno o goberno anunciara a intención de facer un referendum de autodeterminación para o 16 de marzo. A decisión terase que ratificar  no referendum logo de que os deputados do parlamento  de Simferopol adoptaran por unanimidade unha resolución que establece que esta autonomía ” se incorpora á Federación Rusa en calidade de suxeito” dela.

Vladimir Putin  xa foi informado do desexo de que esta república autónom hogano ucrainesa, segundo anunciou ao mediodía o voceiro do Kremlin, Dmitri Peskov,na televisión estatal rusa. Crimea, unha rexión cuxa poboación é maioritariamente de etnia rusa, estivo no centro das tensións tras a caída do presidente  pro-Moscova de Ucraína.

“A Casa blanca està estudando un amplo abano de opcións en resposta á violación da soberanía e a integridade nacional de Ucrania, que constitue unha ameaza á paz e seguridade e un incumprimento da legalidade internacional”, informa a BBC. Segundo a cadea británica, mentres tanto, Washington di que está emitindo restricións de visado contra un número de empregados e individuos ucraínos e rusos, en consonancia coa política de “negar visados ​​para os responsables ou cómplices de ameazar a soberanía ea integridade territorial de Ucraína”.

Algúns membros da UE, en particular os de Europa Oriental, teñen apelado  a duras sancións sobre Rusia, mentres que outros – liderados por Alemaña – prefiren enveredar polo camiño da mediación.

Tanto o secretario de Estado de Estados Unidos John Kerry e ministro de Asuntos Exteriores ruso, Sergei Lavrov, está en Roma para unha conferencia planificada hai tempo sobre Libia, pero crese que poden seguir as discusións sobre a Ucraína.

Crimea tén dous millóns de habitantes, dos que o 60% son rusos, un 26% ucraineses e un 12% tártaros, favorables a manter a rexión autónoma dentro de Ucrania.

Unha oportunidade para avanzar na construción dunha Europa dos pobos
por / o 15 de Febreiro de 2014 at 19:50 / en Europa, Movementos sociais, Politica internacional

Unha oportunidade para avanzar na construción dunha Europa dos pobos

Xavier Vence, Oportavoz nacional do BNG, declarou na clausura  da XII Asemblea Xeral da Alianza Libre Europea (ALE)  que as eleccións europeas do 25 de maio son unha oportunidade para avanzar na construción dunha Europa dos pobos en detrimento da Europa dos estados, para territorios como Galiza, Catalunya, Euskadi, Flandes ou Escocia.

A segunda xornada da asemblea da ALE coincidiu  coa celebración dunha conferencia política do BNG que inaugurou o propio  Xavier Vence, e que tamén contou coa participación do eurodeputado de Europa dos Pobos, Iñaki Irazabalbeitia, o secretario de Política Internacional de ERC, Jordi Solé, e a eurodeputada nesta lexislatura, Ana Miranda.

O economista e dirixente do BNG referiuse  ao lema da asemblea, Tempo de autodeterminación, non só como unha aspiración democrática, mas pola súa “funcionalidade”.

 

 

“A soberanía de Galiza, Euskadi ou Catalunya é tamén unha camiño de simplificación dos absurdos cinco niveis administrativos do Estado español que son fonte de ineficiencia e de gasto innecesario, que deben ser suprimidos. Unha forma de facelo é a través da presenza directa dos nosos países na Unión Europea”, afirmou.

 

 

Vence explicou que a candidatura do BNG ás europeas “está sendo debatida agora por toda a militancia porque somos unha organización democrática na que cada militante ten opinión, criterio propio e voto”. A candidatura final do Bloque aos comicios do 25 de maio “será a que finalmente decidan todos os militantes da nosa organización a través de procesos democráticos nas asembleas”.

Galiza volve sair prexudicada no reparto de xarda e xurelo
por / o 4 de Febreiro de 2014 at 11:48 / en Estado español, Europa, Pesca, Traballo

Galiza volve sair prexudicada no reparto de xarda e xurelo

“Mentres o Goberno vasco defende a súa flota no reparto da xarda, a Xunta cala”

Daniel Rodas (BNG)

Seguir lendo ›

Desemprego e precariedade made in UE
por / o 31 de Xaneiro de 2014 at 17:28 / en Estado español, Europa, Traballo

Desemprego e precariedade made in UE

 

Montaxe do Guindastre de Astano (Ferrol)

Montaxe do guindastre de Astano (Ferrol)

A Unión Europea chamou ao Goberno español a encetar a “segunda etapa” da reforma laboral. Por boca do seu Vicepresidente, Olli Rehn, a Comisión Europea instou ao executivo de Rajoy a profundar na desregulación laboral e na precarización das condicións salarais e de traballo. Non con estas palabras, claro. Con todo o cinismo o apelo botaba man como coartada da elevadísima taxa de desemprego xuvenil no Estado español. A receita é moi vella. De certo, a práctica totalidade das reformas laborais emprendidas nos últimos trinta anos, quer por PSOE quer por PP, respondían aos mesmos criterios: “flexibilizar” o mercado do traballo simplificando as fórmulas contractuais facilitando a temporalidade, abaratamento do despedimento e outorgar cada vez máis poder unilateral ao patronato para poder fixar as condicións de traballo nas empresas, e as modificar a libre disposición.

 

Con todo, e só botando man dos datos, non parece que unha nova reforma laboral vaia corrixir o que as dúas últimas, coa beizón da Troika, agravaron. Así o translocen as estatísticas. Se en 2007 en Galiza o número de persoas no desemprego situábase por baixo das 100.000 (96.500 no IV trimestre), seis anos despois e dúas reformas laborais mediante o paro atinxe a case o triplo, 277 mil segundo a última EPA.

 

Para alén do máis, se comparamos os períodos inmediatamente posteriores á entrada en vigor das dúas últimas reformas (2009 e 2012) veremos que estas non só non frearon o aumento do desemprego, senón que o levaron a máximos históricos. 2010 remataba con 35.000 galegos e galegas máis no desemprego, e en 2013 o paro volvía superar lixeiramente o record de 2012. Outro tanto reflicten os datos de afiliación á seguridade social. Case 22.000 postos de traballo menos en Galiza no 2010, logo da reforma laboral de Zapatero. Outros 31.000 destruíanse tras a de Rajoy, colocando, por vez primeira en moitos anos, o número de persoas afiliadas no noso país por baixo do millón.

 

O que si lograron engordar as dúas últimas reformas laborais foi a taxa de temporalidade e singularmente o desemprego xuvenil. Se en 2009 os e as mozas menores de 34 anos sen emprego rondaban as 90.000. En 2013 o número elevábase até máis de 120.000. Un aumento acumulado por volta do 34%, en progresión ascendente cada ano, malia -ou máis ben a pesar- das reformas que presuntamente quería favorecer a contratación xuvenil, e á que habería que engadir os e as máis de 77.000 mozas forzosamente expulsas do país nunha nova enxurrada migratoria e aqueloutras que non figuran na estatística por estaren estudando ou traballando de maneira ocasional un número ridículo de horas. Por non falar tamén do empobrecemento salarial, do aumento real do tempo e intensidade do traballo, da economía somerxida e do alza no infratraballo, con xente empregada con contratos dunhas horas (xa nin días) ou baixo fórmulas ultraprecarias como as prácticas non remuneradas.

 

Con esta rápida retrospectiva só cabe concluír que o que nos receita Europa é outra ronda de precariedade laboral, que como vemos non suporá en ningún caso o aumento no número de postos de traballo. E, ao contrario, dificultará a recuperación económica ao contraer -inda máis-, a demanda interna. E inda hai quen pide máis Europa! Con certeza, a saída -favorábel aos intereses das clases populares galegas- está precisamente na dirección contraria, no camiño da ruptura cunha UE que hoxe actúa como o mazo do Capital, da grande banca e do empresariado, para nos quitar ao seu favor o pouco que nos queda.

 

Xabier P. Igrexas. Vigo (1984). Activista social e polí­tico. Comunista e nacionalista galego. Foi secretario xeral dos Comités Abertos de Estudantes, membro da Dirección Nacional de Galiza Nova e Secretario da Federación Veciñal de Vigo. Na actualidade, entre outros, fai parte da Dirección Comarcal da CIG en Vigo e é o Responsbel de Acción Social na Executiva Local do BNG de Vigo. Autor do blogue www.contradiscurso.net  En twitter: @contradiscurso

off