off

Europa

“Gran Bretaña tirou probas sob tortura a presos de Guantánamo”, capa de ‘The Independent’ 0
por Ollaparo Redacción / o 12 Decembro, 2014 at 08:32 / en Europa, Imprensa, Mundo, Politica internacional

“Gran Bretaña tirou probas sob tortura a presos de Guantánamo”, capa de ‘The Independent’

Tamén no The Guardian': “Os servizos segredos pediron aos Estados Unidos agochar as conexións británicas no informe sobre torturas”. Seguir lendo ›

“Existe o perigo de ser transformados nunha policía do pensamento”, di Peter Fahy xefe de policía da Gran Manchester 0
por Ollaparo Redacción / o 5 Decembro, 2014 at 19:29 / en Europa, Feminismo, Movementos sociais

“Existe o perigo de ser transformados nunha policía do pensamento”, di Peter Fahy xefe de policía da Gran Manchester

 

Seguir lendo ›

Galiza será do xeito ou non será 0
por Ollaparo Edición / o 4 Decembro, 2014 at 21:04 / en Europa, Movementos sociais, Pesca

Galiza será do xeito ou non será

Xeito

Xeito

A defensa a arte pesqueira do xeito representa a Galiza do porvir para un país esencialmente xunguido ao mar por 1583 quilómetros de costa. Esa fronteira representa máis, sen dúbida, do que as artes tradicionais de pesca e do que a industria das pesqueiras. Comezando pola intensidade dun agro que fai máis perentoria esa proxeción porque xuntos, mar e agro, dan lugar a un xeito ainda máis coherente de enxergar Galiza ollando ao oeste. Dos pazos ao laissez faire ambiental, das raiceiras arcaizantes da fé católica ao paganismo popular, do localismo clientelar que ainda vive no século XIX ao ronsel cosmpolita de Luís Seoane, dos peiraos ártabros ás marés fértiles das rías e aos socalcos espirituosos dos mil rios. Dicimos sector xeiteiro e poderiamos dicir leiteiro.

Repetimos a imaxe que nos deran como carreiros a ningures logo de nos teren e  nos termos negado como se o pairo fose o único roteiro posibel de convivio coa meseta que nunca disimulou ser un poder colonial, porén, houbo xeitos e maneiras de sermos galeg@s que albiscaran a fronteira litoral de Monforte á Fonsagrada. Para sobreviviren, reinventarse. Para rar@s, nós. Hai un carreiro mariño que vai de Prisciliano  a  Rosalía, Teresa Moure,  Martín Codax e Maruja Mallo, ou a curiosidade xeográfica ser sermos unha nación transterrada. Fracasamos no século XX e imos camiño de recuncar  no x.XXI a hostilidade manifesta que se profesan os fill@s desta terra. Porque  para rar@s, nós. Unha nación que se imaxina non sendo nación non encaixa en ningún referente dos coñecidos. Por iso é tan necesario o xeito que nos representa, símbolo de que o noso mellor valedor internacional, que conta coa hostilidade manifesta da neoliberal  Unión Europea e  a cada menos indisimulada indiferencia do estado español, somos nós os  galeg@s.

Logo de confirmarse que nin goberno español nin a Xunta informaran ao executivo comunitario da situación do xeito no momento da presentación da normativas (o goberno español desinformou reducindo os 427 barcos do xeito a 25),  representantes do sector do xeito veñen de denunciar ante as autoridades comunitarias o feito de ter que ser eles mesmos os que acudan a Bruxelas a defender o seu medio de vida acompañados dos parlamentarios nacionalistas  Daniel Rodas e Ana Miranda , en lugar de facelo o Goberno central e a Xunta. Ao cabo, foi Europa a que de verdade fixo engalar o país. Que saiban que somos do xeito ou non seremos.

Mariñeiros do xeito en Bruxelas (via Praza.gal)

https://www.youtube.com/watch?v=zWefPzO6qNs

A controversia do cambio de hora
por Ollaparo Redacción / o 25 Outubro, 2014 at 15:51 / en Ciencia, Europa, Portugal

A controversia do cambio de hora

Galiza_meridianoA vindeira madrugada remata o horario de verán e os reloxos adiaranse unha hora. O debate sobre o cambio de horario é algo máis fondo do que poida semellar. Ás 3 voltarán a ser as 2. En Galiza hai colectivos e organizacións que teñen impulsado iniciativas para a reforma horaria e un uso máis racional do tempo acorde coa situación xeográfica e os usos e costumes próprios. Mudanza que comeza por  aceptar dunha vez por todas a situación xeográfica de Galiza. O BNG presentou unha iniciativa o ano 2006 reclamando unha hora menos que no estado.

Os detractores do cambio de horaria teñen denunciado o impacto negativo sobre a saúde. Enxergan que de seguir o fuso de Greenwich –o de Portugal, Inglaterra, Irlanda, Escocia e Marrocos– milloraria a vida persoal e a productividade económica. Galiza tén de factor a mesma hora natural que estes territorios. A hora natural galega é a que é.

O cambio de horaria xustifícao o estado español adaptando o traballo ás horas do sol xa que se se adaptar o horario ás horas de sol consúmese menos enerxía eléctrica, aprovéitase máis a luz natural e consúmese menos artificial. Porén, o cambio de horario de inverno resposta a criterios políticos e culturais máis que aos de poupanza enxerxética. Se non se fixera, a tarde sería máis comprida, e o abrente máis tarde. Porén, a súa orixe vén de lonxe, cando os países europeos acordan adoptar a hora alemana, do meridiano de Berlín, o GMT+1. O franquismo abandonaba a posición solar e adoptaba a nazi.

A pràctica de adiar o reloxo unha hora no inverno e avanzalo no verán xeralizouse de forma desgiual apartires de 1974, a causa da primeira crise do petróleo. Existe como directiva dende  1981, renovándose sucesivamente cada catro anos.

Os seus defesensores alegan que tén impactos positivos no aforro e no trasporte, as comunicacións, a seguranza vial as condicións de traballo e o xeito de vida, o turismo e o lecer. Mais, que é o que aforra Galiza con este cambio? A máis de repararmos na posición xeográfica de Galiza , cómpre visar o feito de que é  propia  Xunta de Galiza quen recoñece que para o noso país o aforro enerxético é do 0,4% fronte ao 5% do resto do Estado. Insignificante.Sábese o costo en saúde  que supón o cambio de hora?

Quen é aquí o ilegal? 1
por Ollaparo Edición / o 22 Outubro, 2014 at 23:33 / en Europa, Globalización, Movementos sociais

Quen é aquí o ilegal?

Seguir lendo ›

Escocia non será independente, porén, escolle máis autonomía 1
por Ollaparo Redacción / o 19 Setembro, 2014 at 06:50 / en Europa, Movementos sociais, Politica internacional

Escocia non será independente, porén, escolle máis autonomía

Ollaparo_Scotland Seguir lendo ›

Alba
por Ollaparo Redacción / o 18 Setembro, 2014 at 11:06 / en Europa, Política, Politica internacional

Alba

EscociaScotland. Alba en gaélico escocésScottish, scott e Scot  son tres dos nomes dados polos ingleses ao que os romanos chamaron Caledonia, ao norte do muro de Hadrián. Scot, the Scots (‘os escoceses’). Dia de referendum da independencia en Escocia. Colexios abertos até as 22h para darlle resposta á pregunta, aquí si e agora: Escocia debería ser un país independente?. Longa noite, o escrutinio farase de madrugada.

Como Galiza, unha nación sen estado. Permitide un bocadiño de saudade galeguista, agora que semella se fecha un ciclo na Escocia.

“Ai Armórica, Cornubria e Cambria,

Escocia, Eirín, Galicia  e a Illa de Man,

son as sete nacións celtas,

fillas do rei Breogán”

Até finais de século o sentimento nacionalista en Escocia era máis político do que social (que vos fai lembrar?). Até o 2000 un feudo laborista, sobretodo en Glasgow onde os tories non levantaban cabeza porque a revolución industrial fíxose en Inglaterra e Escocia foi máis obreira do que establishment (que vos fai lembrar?). O sentimento nacional estaba moi espallado e poucos intelectuais- os que non caeran ao seductor e habelencioso chamado da City- o defendían. Tanto é o que mudou neste país para que os inquéritos mostren que están tan axustadas as posicións?Dí o Business for Scotland que por primeira vez na historia o 97% dos eleitores  se teñen rexistrado para iren voltar (agárdase un 80% de participación). Escòcia só representa arredor do 8% da poboación do Reino Unido. Serán as mulleres, o 52% do eleitorado escocés,  as que decidan.

Alex Salmond xa ten gañado. Malia os brindis ao sol de Londres, ofrecendo máis autonomía (devolution max) na derradeira hora. Todo o que traer os resultados serán un gaño, tanto se gaña como se perde, haberá máis cidadanía escocesa.  O caso é que o seu argumentario, xa nos setenta e oitenta, centrábase máis no económico  (recursos naturais e petróleo) do que no identitario. Dende o 99 o Scottish National Party (SNP)  de Salmond tén no parlamento escocés maioría absoluta e plantéxanse se queren poñer data de caducidade á Lei de Unión de 1707 (Union Acts). Día histórico para Escocia. Incerteza tanto na propia Escocia, en Londres e na  UE  e, sobretodo, en Madrid.

Por certo, agora que sabemos que Rajoy, o estado español, está a piques de frear a consulta en Cataluña, convén lembrar o que afirmou David Cameron:” O Reino Unido nunca manterá a un país dentro sen o consentimento deste país”. Moi británico, moi democrático. E diredes, pensaban que gañaría o non, en cambio, no estado español non deixan facer a consulta en Cataluña por medo a que gañe o si, presentando un recurso contra a lei de consultas e o decreto de convocatorias.

 

Ao mellor tamén che interesa:

Galaxia lanza en Bruxelas o proxecto ‘Mar Maior’
por Ollaparo Redacción / o 18 Setembro, 2014 at 08:10 / en Comunidades Galegas, Europa, Galiza, Globalización, Literatura, Mundo

Galaxia lanza en Bruxelas o proxecto ‘Mar Maior’

Ollaparo_edgalaxiaO proxecto Mar Maior, da Editorial Galaxia, preséntase hoxe, ás 20 horas, na capital de Europa coa participación da  directora do Instituto Cervantes en Bruxelas, María González Encinar, o escritor Xabier Queipo, o membro do Consello de Administración de Galaxia e escritor Xavier Alcalá, e o director xeral de Galaxia, Víctor F. Freixanes e dous representantes das librarias dalusofonía (Orfeo) e do hispanismo (Punto y Coma).

 

Galaxia trata  de  proxectar a cultura galega alén das fronteiras galegas facendo do libro o seu vehículo. A proposta estréase coa  Biblioteca de Autor de Álvaro Cunqueiro e unha nova versión da “Historia de Galicia” de Ramón Villares, pensada para lectores non galegos, e o primeiro volume dos “Cuentos para las Américas” de Emilia Pardo Bazán, en edición do profesor González Herrán. Seguirán  dúas traducións de autor e autoras contemporáneas: “Circe o el placer azul” de Begoña Caamaño, “Futuro imperfecto” de Xulia Alonso e “Laura en el desierto”, novela de Antón Riveiro Coello.

Logo de Bruxelas,os primeiros nove títulos de Mar maior,presentarase  en outubro na Casa do lector de  Madrid, e ao mesmo tempo en Buenos Aires, onde Editorial Galaxia vén de constituir empresa propia: Mar Maior-Editorial Galaxia S.A,  e na que se publicarán tamén títulos de Xavier Alcalá relacionados coa Arxentina (Huinca Loo) e da novelista arxentina de ascendencia galega, María Rosa Lojo.

 

Os cataláns queren votar
por Ollaparo Redacción / o 11 Setembro, 2014 at 14:39 / en Estado, Europa, Movementos sociais, Mundo

Os cataláns queren votar

Unha multitude algareira reclama o dereito a votarV xuntou 1.800.000 persoas, segundo  Guàrdia Urbana de Barcelona


 Os cataláns queren votar como queren os escoceses. Seica non é iso a democracia? A incomodidade que iso provoca en quen entende a democracia dente o único parámetro do legalismo ideolóxico, non acaba de comprender que o unitarismo tórnase unha ferramente inútil perante a complexidade social e a vontade organizada da sociedade civil catalana. A diferencia de Escocia, que é un referendum en acordo con Londres -vén de lembrar Salmond- o movimento polo 9N, que nesta Diada tén máis de 550.000 inscritos na formación do V (ás 18:30 a Guàrdia Urbana  fala de 1.800.000 persoas nas rúas de Barcelona o que a convertiría nunha das máis grande de Europa), o movimento liderado pola Assemblea Nacional Catalana e o Òmnium Cultural, amosa que a sociedade civil organizada e liderada a serio, mália a oposición do Estado español, non ten nada a  ver co curtopracismo e moito co cuestionamento da hexemonía para alén do factor simbólico que no dia de onte sirveu para visibilizar que hai unha base social sólida que quere decidir de seu.

Chegado o momento o que ficará desta manifestación de forza colosal será o alcance da resposta politica que se derive . As forzas política teñen agora o problema de como facer un factibel  político que a xente que pagou toda a vida as súas múltas de tráfego plante cara e quera facer unha revolta pacífica. A vontade organizada da sociedade civil real, esa mesta rede de asociacións humanas que compoñen en realidade a riqueza das nacións e dos pobos. Ao cabo, sendo  Catalunya precisamente  quen conta co maior capital social do Estado, convén aprender que logo de ser dilapidado polas próprias estructuras estatais, encamíñase agora a un beco no que será imposibel repoñelo. Porén, a impostura e delirio instalados no Estado e en certa opinión pública española, vena de ofrecer o xornal ABC ao fornecer de protagonismo mesiánico a Artur Mas quen segundo o xornal españolista quere  “adoutrinar 500.000 musulmans para o seu proxecto secesionista”. O propio ABC acabou por publicar fotos de Pujol e Duran i Lleida de hai dous anos como se fosen de 2014.

Ollaparo_Girona_diada2014Girona_plaçadelviEn Girona, coma noutros concellos cataláns, a xornada reivindicativa comezou pola mañá na praza do concello (Plaça del Vi),antes de viaxar a Barcelona

O suceso do V ben merece unha resposta política porque logo deste baño de realidade faise evidente o papel que xoga a  sociedade civil catalana e ponse de relevo máis cá nunca o que xa sabiamos hai tempo, que o referendum non se poderá celebrar legalmente porque o goberno español levará a lei de consultas ao  Tribunal Constitucional (TC) pedindo tamén a súa suspensión. Informa Ara.cat que o economista e activista  Arcadi Oliveres chama á “desobediència civil” se o Estado impide votar. Un chamado ao que tamén apelaron dias antes Oriol Junqueres de ERC e David Fernández das CUP. A sociedade civil catalana interpela ao Estado, aos partidos e á Unión Europea. Como calquera proceso de emponderamento que leve á independencia  o proceso soberanista deberá romper nalgún intre a legalidade española se finalmente non hai consulta e se o Estado non se habén a achar  un vieiro . O paso seguinte serían unhas plebiscitarias.

Sociedade civil? Recuperemos anovado o seu sentido marxista: a sociedade civil, como campo dos antagonismos sociais de agora e de sempre, gañou espazo á sociedade vivil institucionalizada. A mobilización dos que máis poder teñen e da xente que se empondera, a opinión pública e a publicada. Unha nova sociedade civil xurdida precisamente dos envites últimos, paradoxalmente, en democracia e na recuperación do autogoberno. A institucionalización do catalanismo que á oficialidade acrescentou a institucionalización pujolista até o seu acabamento autonomista como parte que fai dun sistema xurdido da Transición que, minado nos seus propios alicerces, atopou na crise económica, na corrupción e nas novas dinámicas de comunicación social,  un plexo de causalidades para o acordar cívico á marxe dos partidos e dun poder establecido que perdeu cotas de arbitraxe. Este emprazamento cidadá pon en evidencia que os partidos pola soberanía respostan ás ambicións da sociedade civil castigada pola crise e os seus antagonismos que, á pregunta que facer? á pregunta pola  independencia, para qué? dou como resposta a ANC, a PAH , o 15M e unha clase media catalanista sen complexos, entre outros.A autoorganzación revelou que esa sociedade civil non sempre está ao ditado das políticas que os partidos maioritarios cataláns levaron a cabo dende hai décadas. Desinhibición democrática radical que se formula  en pedir un estado propio dentro de Europa.Esta por ver o alcance desa nova forma de facer política, se a interpelación ao muro español acha no invés o  muro do catalanismo institucional.

Renan dicia que unha nación é unha grande solidariedade, é dicir, a reserva de valores compartillados por unha sociedade que lle permite manter a cohesión de transfondo que serve para organizar o convívio. Como comentaremos a xogada en Galiza? Será quen a sociedade galega  de recrear, fronte  o mandado do individualismo, unha maior arte asociativa que se plasme nas institucións?
Asemblea Cultural Galega de Barcelona

Asemblea Cultural Galega de Barcelona

 

Fonte: TV3

Fonte: TV3

‘The New York Times’ defende  nun  editorial a celebración da consulta do 9-N en Cataluña
por Ollaparo Redacción / o 4 Setembro, 2014 at 10:56 / en Estado, Europa, Globalización

‘The New York Times’ defende nun editorial a celebración da consulta do 9-N en Cataluña

Editorial do New York Times

Editorial do New York Times

Seguir lendo ›

off