off

Europa

Syriza no seu labirinto: tic-tac, tic-tac 0
por Rafael Cid / o 28 Xaneiro, 2015 at 09:19 / en Europa, Politica internacional

Syriza no seu labirinto: tic-tac, tic-tac

A atronadora vitoria de Syriza empezou co pé esquerdo, que é o que sería esperado nunha organización radical progresista. O seu líder e presidente in pectore do goberno heleno, Alexis Tsipras, prometeu o seu cargo sen o tradicional aparato relixioso. Polo que acenou con laicismo militante fronte á condicionante iconográfica de asumir a máxima representación política do “demos” grego co nihil obstat da Igrexa. Recupérase así, en boa hora, unha das constantes máis emancipadoras que trouxo a ilustración e materializou a Revolución Francesa. Impulso, doutra banda, secularmente marxinado pola socialdemocracia continental como medio de gratificar o voto das clases populares, maioritariamente ancoradas nos mitos e supersticións do “creacionismo”. Hai que lembrar que na celebrada democracia española todos os gobernos socialistas xuraron o seu cargo até unha Biblia e unha cruz. Aínda que certamente descoñecemos se esta mensaxe inaugural de afirmación laicista de Tsipras foi acordado durante a súa sorpresiva visita ás autoridades relixiosas de antes das eleccións, e do xesto pasarase á separación entre Estado e Igrexa ou se renovase o statu quo. Tic-tac, tic-tac?

Unha de cal, pois non?. A de area quixérona descubrir os cerebriños da comunidade mediática cualificando o acordo con Gregos Independentes (ANEL) como unha reedición do “pacto á grega” que nos anos noventa selaron conservadores e comunistas contra socialdemócratas, cuxa versión española foi a “pinza” de Esquerda Unida (EU) en tempos de Aznar. Trátase dunha falsa percepción da realidade que contén a súa parte proporcional de carraxe. Hogano en Grecia o PASOK é un partido testemuño, escindido en dúas metades que marcha cara ao seu solpor. Máis munición presta a analistas e escribidores, o feito certo de que eurocépticos e ultras de todas as cores saudasen o trunfo de Syriza como propio na súa particular refrega contra a Troika. Desde a líder da Fronte Nacional Marine Le Pen até o británico Nigel Farage de UKIP, pasando polo secretario xeral de Podemos Pablo Igrexas. Pero son opinións distintas e distantes. Deitalas no mesmo saco implica unha intencionalidade doentia.

Porén, existe tamén unha de area que non se pode  eludir. Daquela maneira, ao procurar o apoio dunha formación de dereita nacionalista, antiinmigración, contraria ao matrimonio gai e confesional, Alexis Tsipras mete voluntariamente á raposa no poleiro de Syriza. E o que é máis importante para a percepción xeral, outorga carta de natureza a aqueles que esculcan puntos de encontro e afinidades entre opcións ideolóxicas antagónicas, sobre a base de que os extremos se tocan na súa obsesión do “canto peor, mellor”. A personalidade do socio de goberno de Syriza, Panos Karemos, é todo menos politicamente saudable. Membro significado da vella política, o dirixente de ANEL formou parte da Nova Democracia (ND) que ocultou o enorme déficit do país, ocupando o cargo crave de viceministro da Mariña Mercante en 2007, coa misión de lidar co núcleo duro do verdadeiro poder económico grego, concentrado no selecto clan dos armadores.

Un oxímoro político ou parte dun pacto “patriótico”. O tempo dirá, porén, todo indica que Karemos, ben relacionado cos servizos de intelixencia, é o aval de Tsipras ante os poderes fácticos, oligarcas e caste militar incluídas. O que explicaría que Syriza reservase para o “Pepe Bono” heleno o ministerio de Defensa, en esquecemento flagrante das súas andanadas anti-OTAN. Mesmo poida que no seu foro interno Alexis Tsipras respirase aliviado ao non acadar unha maioría absoluta que lle obrigou a cumprir coas súas promesas electorais sen restar unha coma. En calquera caso, iso é auga pasada, forma xa parte do labirinto no que Syriza terá que desenvolverse. De momento, a extraordinaria lexitimidade outorgada polas urnas, permite dicir a Tsipras aquilo de “podo prometer e prometo”.

Quen son os “Gregos Independentes”, o partido que vén de pactar para gobernar con Syriza? 0
por Ollaparo Redacción / o 26 Xaneiro, 2015 at 13:56 / en Europa, Movementos sociais, Politica internacional

Quen son os “Gregos Independentes”, o partido que vén de pactar para gobernar con Syriza?

O partido de dereitas que vén de pactar en menos dunha hora con Syriza para conformar o próximo goberno na Grecia partilla coa “esquerda alternativa” a oposición aos recortes.


A formación política  “Gregos independentes” é unha escisión de de Nova Democracia, o principal partido conservador grego, nado en febreiro de 2012. Panos Kammenos, o seu lider, fundou o partido logo de ser expulsado de Nova Democracia por ter roto a disciplina de voto nunha moción de confianza e opoñerse ao executivo conservador Lukas Papademos (unha ideoloxía homologabel ao UKIP británico).

Nas primeiras eleccións ás que se presentaron, as de 2012, acadaron o 10,6% dos votos e dende aquela o seu apoio foi baixando. Tamén en 2012, cando se repetiron as eleccións, acadaron o 7,5% de votos e nas eleccións de onte baixou ao 4,7%.

Nas eleccións ao Parlamento Europeo do ano pasado  chegaron ao 3,5% de vots, acadando un eurodepudo que está integrado no  grupo dos Conservadores e Reformistas Europeos onde estan os  ‘tories’ británicos e Alternativa por Alemania.

Co acordo, que é o pior escenario para as bases de  Syriza, Tsipras disporá de mans libres para negociar coa ‘troica’. A outra posibilidade,  o pactar co centro-esquerda de To Potami [O Rio], tería sido dificil xa que defende  un programa neoliberal e reclama evitar calquera embate cos creditores internacionais da Grecia.

Mália o abismo ideolóxico en temas clave como a inmigración, a homosexualidade  ou a separación igrexa-estado,  o acordo acadado vén demostrar que Tsipras está a respostar á expectativas de “pragmatismo” que lle atribuían. Os nacionalistas de dereitas  sumaran co apoio ao goberno de 13 deputados, unha maioria ampla para Tsipras.

Como é posibel que da noite para o dia a “esquerda alternativa” fora capaz de pactar só en termos económicos cando irá de brazo dado dun socio que leva no seu programa social axudas só para os gregos, non ao matrimonio homosexual e a relixión oficial ortodoxa?

Syriza desafía a troika 0
por Ollaparo Redacción / o 26 Xaneiro, 2015 at 09:17 / en Europa, Movementos sociais, Política

Syriza desafía a troika

A imprensa internacional réndese ao trunfo de Syriza  nas  súas capas. O sorpasso de Syzria remata co bipartidismo.  Tsipras comeza hoxe a rolda de conversas para formar goberno logo de rozar a maioría absoluta. Seguir lendo ›

The Times: “Os presos perigosos serán desposuídos dos dereitos humanos” 1
por Ollaparo Redacción / o 20 Xaneiro, 2015 at 10:35 / en América, Europa, Mundo, Política, Politica internacional

The Times: “Os presos perigosos serán desposuídos dos dereitos humanos”

times_Ollaparo_2015_01_20Tamén sospeitosos de terrorismo, criminais e inmigrantes ilegais serian impedidos de exercer os seus dereitos humanos como  “saír da cadea”  se prosperara  un proxecto de lei  Tory. Un proxecto de lei elaborado por altos xuristas conservadores que ignoraría as sentenzas do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos, en Estrasburgo, prohibíndolles votar, facer parte dun sindicato  e restrinxindo as penas.

Segundo os xuristas conservadores trataríase de evitar a deportación a través do  dereito á vida familiar que contempla a Lei de Dereitos Humanos. Velaí a precipitación que producen as leituras simplistas e ideoloxizadas que tenden a centrar o debate apenas nos límites da seguridade e a liberdade logo do atentado  terrorista a Charlie Hebdo do  7 de xaneiro que conmoveu a sociedade europea obviando, entre outros aspectos, o debate sobre os modelos de políticas públicas desenvolvidas na Europa para responder aos importantes fluxos migratorios internacionais das derradeiras décadas.

Cando se goberna a través de políticas restrictivas que provocan exclusión e separación das persoas emigradas respeito á poboación autóctona é doado derivar cara a vulneración dos dereitos humanos sob o apelo á seguridade.

 

O asalto ao supermercado de París 0
por Ollaparo Redacción / o 9 Xaneiro, 2015 at 18:39 / en Europa, Movementos sociais, Politica internacional

O asalto ao supermercado de París

Tres jihadistas e tres reféns mortos nos asaltos policiais en Francia Seguir lendo ›

Tres militantes do BNG denunciados pola policia polas protestas contra Merkel 0
por Ollaparo Redacción / o 6 Xaneiro, 2015 at 17:19 / en Estado, Europa, Galiza, Política

Tres militantes do BNG denunciados pola policia polas protestas contra Merkel

merkel_compostelaVén de informar Sermos Galiza que “Rubén Cela, Paulo Carballada e Alfonso Losada foron denunciados pola policía por teren incorrido en presuntos delitos na concentración contra a presenza de Merkel en Santiago de Compostela decorrida o pasado 25 de Agosto.

Após a denuncia interposta pola policía, un xuíz decidiu abrir dilixencias. Os cargos son graves e, entre eles, chama poderosamente a atención o que se presenta contra Paulo Carballada, responsábel comarcal do BNG na Coruña, ao que se acusa por ter arrebatado a pistola a un axente. Foi candidato da formación frentista á Alcaldía de Santiago de Compostela, Rubén Cela, quen revelou o asunto no seu perfil de Facebook.”

“Gran Bretaña tirou probas sob tortura a presos de Guantánamo”, capa de ‘The Independent’
por Ollaparo Redacción / o 12 Decembro, 2014 at 08:32 / en Europa, Imprensa, Mundo, Politica internacional

“Gran Bretaña tirou probas sob tortura a presos de Guantánamo”, capa de ‘The Independent’

Tamén no The Guardian': “Os servizos segredos pediron aos Estados Unidos agochar as conexións británicas no informe sobre torturas”. Seguir lendo ›

“Existe o perigo de ser transformados nunha policía do pensamento”, di Peter Fahy xefe de policía da Gran Manchester
por Ollaparo Redacción / o 5 Decembro, 2014 at 19:29 / en Europa, Feminismo, Movementos sociais

“Existe o perigo de ser transformados nunha policía do pensamento”, di Peter Fahy xefe de policía da Gran Manchester

 

Seguir lendo ›

Galiza será do xeito ou non será
por Ollaparo Edición / o 4 Decembro, 2014 at 21:04 / en Europa, Movementos sociais, Pesca

Galiza será do xeito ou non será

Xeito

Xeito

A defensa a arte pesqueira do xeito representa a Galiza do porvir para un país esencialmente xunguido ao mar por 1583 quilómetros de costa. Esa fronteira representa máis, sen dúbida, do que as artes tradicionais de pesca e do que a industria das pesqueiras. Comezando pola intensidade dun agro que fai máis perentoria esa proxeción porque xuntos, mar e agro, dan lugar a un xeito ainda máis coherente de enxergar Galiza ollando ao oeste. Dos pazos ao laissez faire ambiental, das raiceiras arcaizantes da fé católica ao paganismo popular, do localismo clientelar que ainda vive no século XIX ao ronsel cosmpolita de Luís Seoane, dos peiraos ártabros ás marés fértiles das rías e aos socalcos espirituosos dos mil rios. Dicimos sector xeiteiro e poderiamos dicir leiteiro.

Repetimos a imaxe que nos deran como carreiros a ningures logo de nos teren e  nos termos negado como se o pairo fose o único roteiro posibel de convivio coa meseta que nunca disimulou ser un poder colonial, porén, houbo xeitos e maneiras de sermos galeg@s que albiscaran a fronteira litoral de Monforte á Fonsagrada. Para sobreviviren, reinventarse. Para rar@s, nós. Hai un carreiro mariño que vai de Prisciliano  a  Rosalía, Teresa Moure,  Martín Codax e Maruja Mallo, ou a curiosidade xeográfica ser sermos unha nación transterrada. Fracasamos no século XX e imos camiño de recuncar  no x.XXI a hostilidade manifesta que se profesan os fill@s desta terra. Porque  para rar@s, nós. Unha nación que se imaxina non sendo nación non encaixa en ningún referente dos coñecidos. Por iso é tan necesario o xeito que nos representa, símbolo de que o noso mellor valedor internacional, que conta coa hostilidade manifesta da neoliberal  Unión Europea e  a cada menos indisimulada indiferencia do estado español, somos nós os  galeg@s.

Logo de confirmarse que nin goberno español nin a Xunta informaran ao executivo comunitario da situación do xeito no momento da presentación da normativas (o goberno español desinformou reducindo os 427 barcos do xeito a 25),  representantes do sector do xeito veñen de denunciar ante as autoridades comunitarias o feito de ter que ser eles mesmos os que acudan a Bruxelas a defender o seu medio de vida acompañados dos parlamentarios nacionalistas  Daniel Rodas e Ana Miranda , en lugar de facelo o Goberno central e a Xunta. Ao cabo, foi Europa a que de verdade fixo engalar o país. Que saiban que somos do xeito ou non seremos.

Mariñeiros do xeito en Bruxelas (via Praza.gal)

https://www.youtube.com/watch?v=zWefPzO6qNs

A controversia do cambio de hora
por Ollaparo Redacción / o 25 Outubro, 2014 at 15:51 / en Ciencia, Europa, Portugal

A controversia do cambio de hora

Galiza_meridianoA vindeira madrugada remata o horario de verán e os reloxos adiaranse unha hora. O debate sobre o cambio de horario é algo máis fondo do que poida semellar. Ás 3 voltarán a ser as 2. En Galiza hai colectivos e organizacións que teñen impulsado iniciativas para a reforma horaria e un uso máis racional do tempo acorde coa situación xeográfica e os usos e costumes próprios. Mudanza que comeza por  aceptar dunha vez por todas a situación xeográfica de Galiza. O BNG presentou unha iniciativa o ano 2006 reclamando unha hora menos que no estado.

Os detractores do cambio de horaria teñen denunciado o impacto negativo sobre a saúde. Enxergan que de seguir o fuso de Greenwich –o de Portugal, Inglaterra, Irlanda, Escocia e Marrocos– milloraria a vida persoal e a productividade económica. Galiza tén de factor a mesma hora natural que estes territorios. A hora natural galega é a que é.

O cambio de horaria xustifícao o estado español adaptando o traballo ás horas do sol xa que se se adaptar o horario ás horas de sol consúmese menos enerxía eléctrica, aprovéitase máis a luz natural e consúmese menos artificial. Porén, o cambio de horario de inverno resposta a criterios políticos e culturais máis que aos de poupanza enxerxética. Se non se fixera, a tarde sería máis comprida, e o abrente máis tarde. Porén, a súa orixe vén de lonxe, cando os países europeos acordan adoptar a hora alemana, do meridiano de Berlín, o GMT+1. O franquismo abandonaba a posición solar e adoptaba a nazi.

A pràctica de adiar o reloxo unha hora no inverno e avanzalo no verán xeralizouse de forma desgiual apartires de 1974, a causa da primeira crise do petróleo. Existe como directiva dende  1981, renovándose sucesivamente cada catro anos.

Os seus defesensores alegan que tén impactos positivos no aforro e no trasporte, as comunicacións, a seguranza vial as condicións de traballo e o xeito de vida, o turismo e o lecer. Mais, que é o que aforra Galiza con este cambio? A máis de repararmos na posición xeográfica de Galiza , cómpre visar o feito de que é  propia  Xunta de Galiza quen recoñece que para o noso país o aforro enerxético é do 0,4% fronte ao 5% do resto do Estado. Insignificante.Sábese o costo en saúde  que supón o cambio de hora?

off